მოვალისი - Movalis 15მგ 20 ტაბლეტი

<div><div><div><p><strong>შემადგენლობა</strong><strong>&nbsp;</strong><br>აქტიური ნივთიერება<br>1 ტაბ . შეიცავს 7.5 მგ და 15.0 მგ მელოქსიკამს ;<br>დამხმარე ნივთიერებები<br>ნატრიუმის ციტრატი , ლაქტოზა , მიკროკრისტალური ცელულოზა , პოლივიდონი , სილიციუმისკოლოიდური დიოქსიდი , კროსპოვიდონი , მაგნიუმის სტეარატი .<br>1 სანთელი შეიცავს 7.5 მგ და 15.0 მგ მელოქსიკამს .<br>დამხმარე ნივთიერებები : სანთლის მასა ( სუპოცირი BP) , მაკროგოლის გლიცერილსტეარატი (პოლიეთილენგლიკოლის გლიცერილჰიდროქსი - სტეარატი ).<br>აღწერილობა : სანთლები - გლუვი , მოყვითალო - მომწვანო ფერის სანთლები ფუძეზე ჩაღრმავებით .<br>ტაბლეტები - მრგვალი , ღია ყვითელი ფერის ტაბლეტები . ერთი მხარე გამობერილი , დამრეცი კიდეებით, გამობერილ მხარეს ფირმის ლოგოტიპი ; მეორე მხარეს - ჩაღრმავებული ნაზოლი , რომლის ორივემხარეს აღინიშნება გრავიურა “59 D ” 7.5 მგ - იანი ტაბლეტებისთვის ან “77 C ” 15 მგ - იანიტაბლეტებისთვის . &nbsp;</p> <p><strong>ფარმაკოთერაპიული</strong> <strong>ჯგუფი</strong><br>არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება .</p> <p>იხილეთ ბლოგი: <a tabindex="-1" href="https://psp.ge/blog/post/%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%98-%E2%80%94-%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%98-%E1%83%AC%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%90-%E1%83%98%E1%83%A1-%E1%83%93%E1%83%90-%E1%83%A0%E1%83%9D%E1%83%92%E1%83%9D%E1%83%A0-%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%98%E1%83%A7%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%90"><span>მოვალისი — რისი წამალია ის და როგორ გამოიყენება</span></a></p> <p><strong>ფარმაკოლოგიური</strong> <strong>თვისებები</strong><strong>&nbsp;</strong><br>მოვალისი ანთების საწინააღმდგო არასტეროიდული პრეპარატია , რომელიც განეკუთვნება ენოლონის მჟავასწარმოებულებს . იგი ავლენს ანთების საწინააღმდეგო , ტკივილგამაყუჩებელ და სიცხის დამწევ მოქმედებას .მელოქსიკამის გამოხატული ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება დადგენილია ანთების ყველა სტანდარტულ მოდელზე. მელოქსიკამის მოქმედების მექნიზმს პროსტაგლანდინების &nbsp; - ანთების ცნობილი მედიატორების სინთეზისინჰიბირების მისი უნარი წარმოადგენს .<br>In vivo მელოქსიკამი პროსტალგანდინების სინთეზის ინჰიბირებას ანთების კერაში უფრო მეტად , ვიდრე კუჭისლორწოვან გარსში ან თირკმელებში .<br>ეს განსხვავება დაკავშირებულია ციკლოოქსიგენაზა -2- ის ( ცოგ -2) შედარებით სელექტიურ ინჰიბირებაზეციკლოოქსიგენაზა -1- თან ( ცოგ -1) შედარებით . ითვლება , რომ ცოგ -2- ის ინჰიბირება უზრუნველყოფს ასაპ - ისთერაპიულ ეფექტს , მაშინ , როდესაც მუდმივად არსებული იზოფერმენტის ცოგ -1- ის ინჰიბირება შეიძლება იყოსკუჭისა და თირკმელების მხრივ გვერდითი მოქმედების მიზეზი .<br>მელოქსიკამის სელექტიურობა ცოგ -2- ის მიმართ დადასტურებულია სხვადასხვა ტესტ - სისტემებით , როგორც in vitro, ასევე &nbsp;in vivo . მელოქსიკამის ცოგ -2- ის ინჰიბირების სელექტიური უნარი , მოახდინოს ცოგ -2- ის ინჰიბირება , &nbsp;ნაჩვენებია in vitro ადამიანის სისხლის ტესტ - სისტემების კვლევისთვის . &nbsp;in vivo დადგენილია , რომ მელოქსიკამი (დოზებში 7.5 და 15 მგ ) &nbsp; აქტიურად ახდენს ცოგ -2- ის ინჰიბირებას , ახდენს ლიპოპოლისაქარიდებითსტიმულირებულ პროსტალგანდინი E 2 – ს პროდუქციის ინჰიბირებას ( რეაქცია , რომელიც კონტროლდება ცოგ -2- ით) და შედარებით ნაკლებად თრომბოქსანის ინჰიბირებას , რომელიც მონაწილეობს სისხლის შედედების პროცესში ( ცოგ-1 კონტროლირებადი რეაქცია ). ეს ეფექტები დამოკიდებული იყო დოზის სიდიდეზე . &nbsp;in vivo ნაჩვენებია , რომმელოქსიკამი რეკომენდებულ დოზებში არ მოქმედებდა თრომბოციტების აგრეგაციაზე და სისხლდენისხანგრძლივობაზე ინდომეტაცინის , დიკლოფენაკის , იბუპროფენისა და ნაპროქსენისაგან განსხვავებით , რომელთამოქმედება იწვევს თრომბოციტების აგრეგაციის დათრგუნვას და &nbsp; სისხლდენის დროის გაზრდას , არ იცვლება .<br>კლინიკურ კვლევებში გვერდითი ეფექტები კუჭ - ნაწლავის ტრაქტის მხრივ ვითარდებოდა უფრო იშვიათად 7.5 და 15მგ მელოქსიკამის მიღებისას , სხვა ასაპ - ების გამოყენებასთან შედარებით . ეს განსხვავება გვერდითი ეფექტების ხშირგამოვლენასთან დაკავშირებით ძირითადად დამოკიდებულია იმაზე , რომ მელოქსიკამის მიღებისას იშვიათია ისეთიმოვლენები , როგორიცაა დისპეფსია , ღებინება , გულისრევა და აბდომინური ტკივილი .</p> <p><strong>ფარმაკოკინეტიკა</strong><br>მელოქსიკამი კარგად შეიწოვება კუჭ - ნაწლავის ტრაქტიდან , რაც მიუთითებს მის მაღალ , აბსოლუტურბიოშეღწევადობაზე პერორალური მიღებისას (89%).<br>ერთჯერადი მიღებისას ტაბლეტების სახით საშუალო მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 5-6საათის შემდეგ . მრავალჯერადი მიღებისას ფარმაკოკინეტიკის მდგრადი მდგომარეობა მიიღწევა 3- დან 5 დღემდე .<br>P პრეპარატის მაქსიმალურ (Cmax) და ბაზალურ კონცენტრაციებს (Cmax)<br>შორის დიაპაზონი ფარმაკოკინეტიკის მდგრადი მდგომარეობის პერიოდში მისი დღეში ერთჯერადი მიღების შემდეგშედარებით მცირეა და შეადგენს 0.4-1.0 მკგ / მლ _7.5 მგ - იანი დოზისთვის და 0.8-2.0 მკგ / მლ – 15 მგ - იანიდოზისთვის . მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში მდგრადი ფარმაკოკინეტუკური მდგომარეობის დროს მიიღწევა 5-6 საათის შემდეგ ტაბლეტების მიღებიდან .<br>პრეპარატის კონცენტრაცია მუდმივი მიღების შემდეგ 1 წლის განმავლობაში &nbsp; ემსგავსება იმ კონცენტრაციას , რომელიცაღინიშნება ფარმაკოკინეტიკის პირველი მდგრადი მდგომარეობის მიღწევისას .<br>საკვების ერთდროული მიღება &nbsp; არ მოქმედებს პრეპარატის შეწოვაზე .<br>სანთლები<br>ნაჩვენებია , რომ სანთლები ტაბლეტების ბიოექვივალენტურია . P პრეპარატის მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაშიფარმაკოკინეტიკური &nbsp; მდგრადი მდგომარეობის პერიოდში მიიღწევა დაახლოებით &nbsp; 5 საათში &nbsp; პრეპარატისმიღებიდან . პრეპარატის მაქსიმალურ (Cmax) და ბაზალურ კონცენტრაციებს (Cmax) შორის დიაპაზონი ტაბლეტებისმსგავსია . &nbsp;<br>განაწილება<br>მელოქსიკამი კარგად უკავშირდება &nbsp; პლაზმის ცილებს ( ალბუმინებს 99%). &nbsp; იგი აღწევს სინოვიურ სითხეში , სადაცმისი კონცენტრაცია &nbsp; შეადგენს პლაზმაში კონცენტრაციის დაახლოებით 50%.<br>განაწილების მოცულობა მცირეა , საშუალოდ 11 ლ . ინდივიდუალური ამპლიტუდა - 30-40%.<br>მეტაბოლიზმი<br>მელოქსიკამი თითქმის სრულად მეტაბოლიზდება ღვიძლში და ქმნის 4 ფარმაკოლოგიურად არააქტიური მეტაბოლიტს. ძირითადი მეტაბოლიტი 5’- კარბოქსიმელოქსიკამი ( დოზის სიდიდის 60%) წარმოიქმნება შუალედური მეტაბოლიტის5’- ჰიდროქსიმელოქსიკამის დაჟანგვით ; ეს უკანასკნელი ექსტრაგირდება , &nbsp; მაგრამ უფრო მცირე რაოდენობით (დოზის 9%). in vitro კვლევებმა აჩვენა , რომ ამ მეტაბოლურ გარდაქმნაში მნიშვნელოვან როლს ასრულებს CYP 2C9 ,დამატებითი მნიშვნელობა აქვს იზოფერმენტ CYP &nbsp; 3A4. ორი სხვა მეტაბოლიტის წამოქმნაში ( რომლებიც შეადგენსშესაბამისად დოზის 16% და 14%) მონაწილეობს პეროქსიდაზა , რომლის აქტივობა , როგორც სჩანს ,ინდივიდუალურად ვარირებს .<br>გამოყოფა<br>თანაბრად გამოიყოფა შარდთან და ფეკალურ მასებთან ერთად , უპირატესად მეტაბოლიტების სახით . უცვლელისახით ფეკალურ მასებთან ერთად გამოიყოფა სადღეღამისო დოზის 5%- ზე ნაკლები , ხოლო შარდში პრეპარატისძალიან მცირე რაოდენობაა . M მელოქსიკამის საშუალო ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი 20 საათს შეადგენს .<br>პლაზმის კლირენსი საშუალოდ 8 მლ / წთ შეადგენს . M მელოქსიკამი , დოზებში - 7.5-15 მგ , ავლენს პირდაპირფარმაკოკინეტიკას პერორალური მიღებისას .<br>ღვიძლის და / ან თირკმელების ფუნქციის უკმარისობა<br>ღვიძლის ფუნქციის უკმარისობა , ასევე , მცირედ ან საშუალოდ გამოხატული თირკმლის უკმარისობა მელოქსიკამისფარმაკოკინეტიკაზე არსებით ზეგავლენას არ ახდენს . თირკმლის ტერმინალური უკმარისობისას , განაწილებისგაზრდილი მოცულობა &nbsp; შეიძლება თანხლებული იყოს თავისუფალი მელოქსიკამის &nbsp; შედარებით მაღალიკონცენტრაციით . A ამიტომ , ასეთ პაციენტებში სადღეღამისო დოზა 7.5 მგ - ს არ უნდა აღემატებოდეს .<br>ხანდაზმული პაციენტები<br>ხანდაზმულ პაციენტებში საშუალო კლირენსი ფარმაკოკინეტიკური მდგრადობის მდგომარეობის პერიოდში ,შედარებით მცირე აქვთ , ვიდრე ახალგაზრდა პაციენტებს .</p> <p><strong>ჩვენება</strong><br>სიმპტომური მკურნალობა :<br>რევმატოიდული ართრიტი , ოსტეოართროზი , მაალკილოზებელი სპონდილიტი ,</p> <p><strong>უკუჩვენება</strong><strong>&nbsp;</strong><br>მომატებული მგრძნობელობა მელოქსიკამის ან მის შემადგენლობაში არსებული სხვა კომპონენტების მიმართ . A არსებობს ჯვარედინი მგრძნობელობის &nbsp; შესაძლებლობა აცეტილსალიცილის მჟავის &nbsp; და სხვაარასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო &nbsp; პრეპარატების მიმართ . &nbsp;<br>პრეპარატის დანიშვნა არ შეიძლება იმ პაციენტებისთვის , რომელთაც აცეტილსალიცილის მჟავის ან სხვაარასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების ადრე გამოყენებისას , აღენიშნებოდათ ბრონქულიასთმის , ცხვირის პოლიპოზის , ანგიონევროზული შეშუპების ან ჭინჭრის ციების გამოვლინება .<br>კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება გამწვავების ფაზაში ;<br>ღვიძლის ფუნქციის მძიმე უკმარისობა ;<br>თირკმლის მძიმე &nbsp; უკმარისობა ( თუ არ ტარდება ჰემოდიალიზი );<br>კუჭ - ნაწლავიდან სისხლდენა , ცერებროვასკულური სისხლდენა ან სხვა სისხლდენა ;<br>12 წლამდე ასაკის ბავშვებში ;<br>ორსულობა და ლაქტაცია .<br>სანთლები არ გამოიყენება იმ პაციენტებში , რომლებსაც აღენიშნებათ სწორი ნაწლავის ან უკანა ტანისანთებითი დაავადებები ან სისხლდენა .<br>სიფრთხილით : ხანდაზმულ ასაკში , კუჭ - ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ - წყლულოვანი დაზიანების დროს .</p> <p><strong>ორსულობა</strong> <strong>და</strong> <strong>ლაქტაცია</strong><br>მოვალისი უკუნაჩვენებია ორსულობის დროს . P პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირება შეიძლებააღმოჩნდეს არასასურველი გვერდითი მოვლენების მიზეზი ნაყოფის განვითარების მხრივ . Eეპიდემიოლოგიური მონაცემები მიუთითებს თვითნებური აბორტების და გულის მანკების განვითარებაზენაყოფში პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების მიღების შემდეგ . G გულის მანკის განვითარებისაბსოლუტური რისკი &nbsp; იზრდება 1%- დან 1.5%- მდე . ასეთი რისკი იზრდება დოზის და მკურნალობისხანგრძლივობის პროპორციულად .<br>ორსულობის III ტრიმესტრში პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების გამოყენება შეიძლებათანხლებული იყოს ნაყოფის განვითარების დარღვევით :<br>- არტერიული ნაკადის ადრეული დახურვით ან ფილტვის ჰიპერტენზიით გულ - ფილტვის სისტემაზეტოქსიკური მოქმედების გამო .<br>&nbsp;თირკმელების დისფუნქცია , შემდგომში თირკმლის უკმარისობის განვითარებით და ამნიონური სითხისრაოდენობის შემცირებით ;<br>დედას , მშობიარობის დროს შეიძლება აღენიშნოს სისხლდენის გახანგრძლივება &nbsp; და საშვილოსნოსკუმშვადობის შემცირება და ამის შედეგად მშობიარობის დროის გახანგრძლივება .<br>ცნობილია , რომ &nbsp; არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები აღწევს ლაქტატში , რის გამოცმოვალისი არ არის რეკომენდებული ლაქტაციის პერიოდში .</p> <p><strong>განსაკუთრებული</strong> <strong>მითითებები</strong><br>სიფრთხილეა საჭირო ( ისევე , როგორც სხვა აასპ - ს ) მიღებისასკუჭ - ნაწლავის ტრაქტის დაავადებების მქონეპაციენ ტებში და ანტიკოაგულანტებზე მყოფ პაციენტებში . პაციენტები , რომლებიც აღნიშნავენ კუჭ -ნაწლავის ტრაქტის მხრივ სიმპტომებს , რეგულარულად უნდა იქნენ გამოკვლეული . კუჭ - ნაწლავის ტრაქტისწყლულოვანი დაზიანების წარმოქმნისას , აუცილებელია მოვალისის მოხსნა .<br>კნტ - დან სისხლდენა , წყლულები და პერფორაცია , პოტენციურად საშიშია ავადმყოფისთვის და შესაძლოააღმოცენდეს მკურნალობის პროცესში ნებისმიერ დროს , როგორც საგანგაშო სიმპტომების ან ანამნეზში კუჭ -ნაწლავის მხრიდან სერიოზული გართულებების არსებობისას , ასევე , უსიმპტომო პაციენტებში . უფროხშირად აღნიშნული გართულებები ვლინდება ხამდაზმულ ასაკში .<br>განსაკუთრებული ყურადღებაა საჭირო იმ პაციენტებში , რომლებსაც გააჩნიათ კანის და ლორწოვანი გარსებისმხრივ გვერდითი მოვლენები . ამ შემთხვევაში უნდა განიხილოს საკითხი მოვალისის მოხსნის თაობაზე .<br>აასპ ახდენს თირკმელში პროსტაგლანდინების ინჰიბირებას . ეს უკანასკნელნი კი , მონაწილეობენთირკმლის პერფუზიის შენარჩუნებაში . აასპ - ს გამოყენებამ თირკმლის სისხლის მიმოქცევის დაქვეითებისპირობებში , შესაძლებელია ხელი შეუწყოს ფარულად მიმდინარე თირკმლის უკმარისობის დეკომპენსაციას . &nbsp;აასპ - ს მოხსნისას , თირკმლის ფუნქცია , როგორც წესი , აღდგება საწყის დონემდე . &nbsp; უპირატესიხარისხით ამ რეაქციის განვითარების &nbsp; რისკი არის მოხუცებულთა ასაკში , ასევე , ავადმყოფები , რომელთაცაღენიშნებათ დეჰიდრატაცია , გულის შეგუბებითი უკმარისობა , ღვიძლის ციროზი , ნეფროზული სინდრომიან თირკმლის გამოხატული დაავადებები და პაციენტები , რომლებიც იღებენ დიურეზულ საშუალებებს , აგფ -ს ინჰიბიტორებს , ანგიოტენსინ II რეცეპტორების ანტაგონისტებს , ასევე სერიოზული ქირურგიული ჩარევისშემდეგ , რომელიც თანდართულია ჰიპოვოლემიით . ასეთ პაციენტებს თერაპიის დასაწყისში , აუცილებელიაჩაუტარდეთ დიურეზის და თირკმლის ფუნქციის კონტროლი .<br>იშვიათ შემთხვევებში , აასპ შეიძლება გახდეს ინტერსტიციული ნეფრიტის , გლომერულონეფრიტის ,მედულარული თირკმლის ნეკროზის ან ნეფროზული სინდრომის განვითარების მიზეზი .<br>თირკმლის ტერმინალური უკმარისობის მქონე პაციენტებში , რომლებიც იმყოფებიან დიალიზზე , პრეპარატმოვალისის დოზა არ უნდა აჭარბებდეს &nbsp; 7.5 მგ - ს . &nbsp; თირკმლის საშუალო ან მცირედ გამოხატულიუკმარისობისას ( ანუ როდესაც კრეატინინის კლირენსი მეტია 25 მლ / წთ - ზე ) დოზის შემცირება არ არისაუცილებელი .<br>მოვალისის გამოყენებისას ( ისევე , როგორც აასპ - ს უმრავლესობა ) აღინიშნება ტრანსამინაზების ანღვიძლის სხვა მაჩვენებლების ფუნქციის მომატება სისხლში . უმრავლეს შემთხვევაში ეს მატება მცირეა დაგარდამავალი . თუ გამოვლენილი ცვლილებები მნიშვნელოვანია ან არ მცირდება დროთა განმავლობაში ,საჭიროა მოვალისის მოხსნა და დაკვირვების წარმოება შესაბამისი ლაბორატორიული კვლევებით .<br>დასუსტებული ან გამოფიტული პაციენტები შეიძლება უარესად იტანდნენ გვერდით მოვლენებს , ამიტომასეთ პაციენტებში აუცილებელია გულმოდგინე დაკვირვება . სიფრთხილე უნდა დავიცვათ ხანდაზმულიპაციენტების მკურნალობისას , რომლებსაც აქვთ თირკმლის და ღვიძლის &nbsp; &nbsp; &nbsp;ფუნქციის დარღვევის დაგულის დაავადებების განვითარების მომატებული რისკი .<br>აასპ - ს გამოყენება დიურეზულებთან ერთად , შეიძლება გახდეს ნატრიუმის , კალიუმის და სითხისშეკავების მიზეზი და გავლენა იქონიოს შარდმდენების ნატრიურეზულ ეფექტზე . ამის შედეგად ,მიდრეკილ პაციენტებში მძიმდება გულის უკმარისობა ან ჰიპერტენზია .<br>მელოქსიკამმა შეიძლება შენიღბოს &nbsp; ინფექციური დაავადებების სიმპტომები .<br>მელოქსიკამის გამოყენება , ისევე , როგორც პროსტაგლანდინების ციკლოოქსიგენაზის სინთეზის სხვაინჰიბიტორების გამოყენება , შეიძლება მოქმედებდეს ქალის ფერტილურ ფუნქციაზე . &nbsp; ამიტომ არ არისრეკომენდებული ორსულობის სურვილის შემთხვევაში , ჩასახვის უნარის დარღვევის დროს ან უნაყოფობისგამოკვლევის პერიოდში აუცილებელია მელოქსიკამის მოხსნის საკითხის განხილვა .</p> <p><strong>ავტოტრანსპორტისა</strong> <strong>და</strong> <strong>მექანიზმების</strong> <strong>მართვის</strong> <strong>შესაძლებლობაზე</strong> <strong>გავლენის</strong> <strong>შესახებ</strong> <strong>სპეციალურიგამოკვლევები</strong> <strong>არ</strong> <strong>ჩატარებულა</strong>&nbsp;. სიფრთხილე მართებთ იმ პაციენტებს , რომლებსაც აღენიშნებათმხედველობის დარღვევები , ძილიანობის ან ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ სხვა რაიმე სიმპტომები . &nbsp; &nbsp;</p> <p><strong>გვერდითი</strong> <strong>მოვლენები</strong><br>კუჭ - ნაწლავის ტრაქტის მხრივ : &nbsp;<br>პაციენტების 1%- ზე მეტს - დისპეფსია , გულისრევა , ღებინება , ტკივილი მუცლის არეში , ყაბზობა ,მეტეორიზმი , დიარეა ;<br>პაციენტების 0.1-1%- ს - ღვიძლის ფუნქციის მაჩვენებლების ტრანზიტორული ცვლილებები ( მაგ .ტრანსამინაზების ან ბილირუბინის მაჩვენებლების მომატება ), ეზოფაგიტი , კუჭისა და 12- გოჯა ნაწლავისწყლული , კუჭიდან და ნაწლავებიდან ფარული და ღია სისხლდენები ;<br>პაციენტების &lt;0.1%- ზე - კუჭისა და ნაწლავების პერფორაციები , კოლიტი ; ჰეპატიტი , გასტრიტი ;<br>კუჭ - ნაწლავის ტრაქტიდან სისხლდენა , ეროზიულ - გასტრიტული დაზიანება და კუჭის წყლულისპერფორაცია , პოტენციურად შეიძლება საშიში გახდეს სიცოცხლისათვის .<br>ჰემატოლოგიური :<br>პაციენტების 1%- ზე მეტს - ანემია ;<br>პაციენტების 0.1-1%- ს - პერიფერიული სისხლის სურათის ცვლილებები , მათ შორის ლეიკოპენია დათრომბოციტოპენია . მიელოტოქსიკური პრეპარატების , კერძოდ მეტოტრექსატის ერთდროული დანიშვნაიწვევს ციტოპენიას .<br>კანის და ლორწოვანი გარსების მხრივ :<br>პაციენტების 1%- ზე მეტს - ქავილი , კანზე გამონაყარი ;<br>პაციენტების 0.1-1%- ჭინჭრის ციება ;<br>პაციენტების 1%- ზე ნაკლებს - ფოტოსენსიბილიზაცია . იშვიათად შესაძლებელია ბულოზური რეაქციები ,მულტიფორმული ერითემა , სტივენს - ჯონსის სინდრომი , ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი .<br>&nbsp;სასუნთქი სისტემის მხრივ :<br>პაციენტების 1%- ზე ნაკლებს - ასპირინის და სხვა ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიღების დროს ,მოვალისის ჩათვლით , ცალკეულ შემთხვევებში აღენიშნება ბრონქული ასთმის მწვავე შეტევები .<br>გულ - სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ :<br>პაციენტების 1%- ზე მეტს - შეშუპება .<br>პაციენტების 0.1-1%- არტერიული წნევის მომატება , ტაქიკარდია , სახის ჰიპერემია .<br>&nbsp;ც . ნ . ს - ის მხრივ :<br>პაციენტების 1%- ზე მეტს - თავის ტკივილი , გაბრუება<br>პაციენტების 0.1-1%- თავბრუსხვევა , ყურებში შუილი , ძილიანობა .<br>&lt;0.1%: ცნობიერების , ორიენტაციის დარღვევა , ხასიათის ცვლილება .<br>შარდ - სასქესო სისტემის მხრივ :<br>პაციენტების 0.1-1%- თირკმელების მაჩვენებლების ცვლილებები ( კრეატინინის &nbsp; და \ ან სისხლში შარდოვანასმაჩვენებლების მომატება ).<br>პაციენტების 0.1%- ზე ნაკლებს - თირკმელების მწვავე უკმარისობა .<br>შეიძლება განვითარდეს ინტერსტიციული ნეფრიტი , ალბუმინურია და ჰემატურია , თუმცა ამ ცვლილებების კავშირიმელოქსიკამის გამოყენებასთან დადგენილი არ არის .<br>&nbsp;ალერგიული რეაქციები :<br>პაციენტების 0.1%- ზე ნაკლებს - ანგიონევროზული შეშუპება , დაუყოვნებლივი ტიპის ალერგიული რეაქციები ,ანაფილაქსიური და ანაფილაქტოიდური რეაქციების ჩათვლით .<br>მხედველობის ორგანოების მხრივ :<br>კონიუნქტივიტი , მხედველობის დარღვევა , მათ შორის მხედველობის სიმახვილის დაქვეითება .</p> <p><strong>ურთიერთქმედება</strong> <strong>სხვა</strong> <strong>პრეპარატებთან</strong><br>მოვალისის და აცეტილსალიცილის მჟავას ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებისერთდროული გამოყენება რეკომენდებული არ არის . არაპირდაპირი მოქმედების ანტიკოაგულანტებთან პრეპარატისკომბინაციით მოსალოდნელია სისხლის შედედების საწინააღმდეგო ეფექტის გაძლიერება .<br>მოვალისი ლითიუმთან კომბინაციით , იწვევს ამ უკანასკნელების კონცენტრაციის მომატებას სისხლის პლაზმაში .<br>მოვალისი აძლიერებს მეტოტრექსატის ჰემატოლოგიურ აქტივობას . ამ შემთხვევაში აუცილებელია სისხლის სურათისპერიოდული კონტროლი .<br>მოვალისის და კალიუმის შემცველი დიურეტიკების ერთდროული დანიშვნით , შესაძლებელია სისხლში კალიუმისკონცენტრაციის მომატება .<br>მოვალისის და კონტრაცეპტივების კომბინაციით ქვეითდება ამ უკანასკნელთა მოქმედების ეფექტი .<br>მოვალისის და ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატების ერთდროულად დანიშვნისას , პროსტაგლანდინ -ვაზოდილატატორების ბლოკირებით ქვეითდება მათი ანტიჰიპერტენზიული მოქმედების ეფექტი .<br>ქოლესტირამინი კუჭ - ნაწლავის ტრაქტში &nbsp; იწვევს მელოქსიკამთან შეკავშირებას , რაც იწვევს ორგანიზმიდან მისიგამოყოფის პროცესის დაჩქარებას .<br>მოვალისის და ციკლოსპორინების ერთდროული დანიშვნით , ადგილი აქვს ამ უკანასკნელის ნეფროტოქსიურობისგაძლიერებას , რის გამოც საჭიროა თირკმელების ფუნქციის პერიოდული კონტროლი .<br>არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები იწვევს ნატრიუმის , კალიუმის , სითხის გამოყოფისშეფერხებას და სალურეზული საშუალებების მოქმედების შესუსტებას , რაც ხელს &nbsp; უწყობს გულის უკმარისობის დაარტერიული ჰიპერტენზიის განვითარებას .</p> <p><strong>მიღების</strong> <strong>წესი</strong> <strong>და</strong> <strong>დოზირება</strong><br>რევმატოიდული ართრიტი :<br>15 მგ დღეში . თერაპიული ეფექტის შემთხვევაში შესაძლებელია დოზის შემცირება 7.5 მგ - მდე დღეღამეში .<br>ოსტეოართროზი -7.5 მგ დღეში . აუცილებლობის შემთხვევაში შესაძლებელია დოზის გაზრდა 15 მგ - მდე დღეღამეში .<br>მაალკილიზირებელი სპონდილიტი -15 მგ დღეღამეში . თერაპიული ეფექტის შემთხვევაში შესაძლებელია დოზისშემცირება 7.5 მგ - მდე დღეღამეში .<br>გვერდითი მოვლენების მომატებული რისკის &nbsp; და თირკმელების გამოხატული უკმარისობის დროს , როდესაც ტარდება &nbsp; ჰემოდიალიზი , სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 7.5 მგ - ს .<br>მოზარდებში<br>მაქსიმალური დოზა შეადგენს 0.25 მგ / კგ - ზე .<br>მოვალისის მაქსიმალური რეკომენდებული სადღეღამისო დოზა შეადგენს &nbsp; 15 მგ - ს .<br>ტაბლეტებს იღებენ ჭამის დროს წყალთან ან სხვა სითხეებთან ერთად .<br>რექტალური სანთლები რეკომენდებულია 7.5 მგ დოზით ერთხელ დღეში . მძიმე შემთხვევებში შეიძლება სანთლებისდოზის გაზრდა 15 მგ - მდე .<br>რექტალურად პრეპარატი გამოიყენება რაც შეიძლება ხანმოკლე პერიოდის განმავლობაში და გასათვალისწინებელიაადგილობრივი ტოქსიკურობის და სისტემური მოქმედების სუმირება .<br>კომბინირებული გამოყენება :<br>მოვალისის სუმარული დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 15 მგ - ს .</p> <p><strong>ჭარბი</strong> <strong>დოზირება</strong><br>ამ დროს საჭიროა კუჭის ამორეცხვა და სიმპტომატური მკურნალობა .<br>სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს .<br>დადგენილია , რომ ქოლესტირამინი აჩქარებს ორგანიზმიდან მელოქსიკამის გამოყოფის პროცესს .</p> <p><strong>შენახვის</strong> <strong>ვადა</strong><strong>&nbsp;</strong><br>ტაბლეტები -5 წელი<br>სანთლები -3 წელი</p> <p><strong>შენახვის</strong> <strong>პირობები</strong><strong>&nbsp;</strong><br>ტაბლეტები : მშრალ ადგილას არაუმეტეს 25°C – მდე ტემპერატურაზე .<br>სანთლები : არაუმეტეს 30° C – ტემპერატურაზე .<br>ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას .</p> <p><strong>შეფუთვ</strong>ა<br>N10 პვქ / ალ ფოლგის ბლისტერში . 1 ან 2 ბლისტერი ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში .<br>N6 &nbsp; &nbsp;ან N12 სანთელი ალუმინის ფოლგაში 7.5 მგ და 15 მგ . მეორადი შეფუთვა - მუყაოს კოლოფი .</p> <p><strong>გაცემის</strong> <strong>რეჟიმი</strong><br>რეცეპტის გარეშე</p></div></div></div>