მადოპარი - Madopar 125მგ. 100 კაფსულა

<p><br /><span><span><strong>გენერიული დასახელება:</strong></span> Levodopa+benserazide</span><br /><span><strong><span><br />შემადგენლობა:</span></strong></span><br /><span>1 კაფსულა მადოპარი `125` (ვარდისფერი-ცისფერი) შეიცავს:</span><br /><span>ლევოდოპა 100მგ</span><br /><span>ბენსერაზიდის ჰიდროქლორიდი 25მგ;</span><br /><span>1 კაფსულა მადოპარი `250` (ყავისფერი-ცისფერი) შეიცავს:</span><br /><span>ლევოდოპა 200მგ</span><br /><span>ბენსერაზიდის ჰიდროქლორიდი 50მგ;</span><br /><span>სწრაფად მოქმედი (დისპერგირებადი) ტაბლეტი მადოპარი `125` (თეთრი) შეიცავს:</span><br /><span>ლევოდოპა 100მგ</span><br /><span>ბენსერაზიდის ჰიდროქლორიდი 25მგ;</span><br /><span>1 ტაბლეტი მადოპარი `250` (ვარდისფერი) შეიცავს:</span><br /><span>ლევოდოპას 200მგ</span><br /><span>ბენსერაზიდის ჰიდროქლორიდი 50მგ;</span><br /><span>1 კაფსულა მადოპარი ჰდს (ჰიდროდინამიკურად დაბალანსირებული სისტემა) (მწვანე-ცისფერი) შეიცავს:</span><br /><span>ლევოდოპა 100მგ</span><br /><span>ბენსერაზიდის ჰიდროქლორიდი 25მგ;</span><br /><span>შემავსებელი: საღებავი (გამოშვების ფორმის მიხედვით _ ინდიგოტინი (E 132), ტიტანის ორჟანგი (E 171), ან რკინის</span><span> ჟანგი (E 172).</span><br /><span>დაუშვებელია მადოპარის კაფსულების ჰდს გამოყენების წინ გახსნა, რადგანაც აქტიური ნივთიერების უწყვეტი</span><span> კონტროლირებული გამოთავისუფლების ეფექტი იკარგება.</span><br /><span><strong><span><br />ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:</span></strong></span><br /><span>პარკინსონის დაავადების საწინააღმდეგო კომბინირებული საშუალება</span><br /><em><strong><span>ფორმა:</span></strong></em><br /><span>კაფსულები, ტაბლეტები</span><br /><span><strong><span><br />ფარმაკოლოგიური თვისებები:</span></strong></span><br /><span>დოფამინი, რომელიც წარმოადგენს თავის ტვინის ნეირომედიატორს, არასაკმარისი რაოდენობით წარმოიქმნება</span><span> პარკინსონის დაავადებით შეპყრობილი ავადმყოფების ბაზალურ განგლიებში. ჩანაცვლებითი თერაპია წარმოებს</span><span> ლევოდოპას დანიშვნით, რომელიც წარმოადგენს დოფამინის მეტაბოლურ წინამორბედს, ვინაიდან ეს უკანასკნელი</span><span> ცუდად აღწევს ჰემატოენცეფალურ ბარიერს.</span><span> პერორალური მიღებისას ლევოდოპა განიცდის სწრაფ დეკარბოქსილირებას დოფამინად, როგორც ცერებრულ, ასევე</span><span> ექსტრაცერებრულ ქსოვილებში. ამის შედეგად მიღებული ლევოდოპას უმეტესი ნაწილი ვერ აღწევს ბაზალურ</span><span> განგლიებს, ხოლო პერიფერიული დოფამინი იწვევს გვერდით მოვლენებს, რომელთა თავიდან ასაცილებლად</span><span> სასურველია ლევოდოპას ექსტრაცერებრული დეკარბოქსილირება, რაც შესაძლებელია ლევოდოპას და</span><span> ბენსერაზიდის, პერიფერიული დეკარბოქსილაზას ინჰიბიტორის, ერთდროული შეყვანით. მადოპარი წარმოადგენს ამ</span><span> ნივთიერებების კომბინაციას შეფარდებით 4:1, მისი ოპტიმალურობა დამტკიცებულია კლინიკური კვლევით და</span><span> სამკურნალო პრაქტიკით და გააჩნია ისეთივე ეფექტურობა, როგორც ლევოდოპას დიდ დოზებს. მადოპარის სწრაფად</span><span> მოქმედი (დისპერგირებული) ტაბლეტები ნაჩვენებია დისფაგიით შეპყრობილ ავადმყოფებში და იმ პირებში,</span><span> რომელთაც ესაჭიროებათ პრეპარატის მოქმედების სწრაფი დაწყება. მაგალითად, ავადმყოფებში აკინეზიით დილის და</span><span> შუადღის საათებში ან "პაციენტებში შენელებული ჩართვის" ფენომენით და "დოზის დამთავრების ფენომენით".</span><span> ჰიდროდინამიკურად დაბალანსირებული სისტემის კაფსულები _ განსაკუთრებული სამკურნალო ფორმაა, რომელიც</span><span> იძლევა კუჭში აქტიური ნივთიერების შენელებულ გამოთავისუფლებას, სადაც კაფსულა რჩება 3-დან 6 საათამდე. ეს</span><span> უკანასკნელი წარმოადგენს პრეპარატის რეზერვუარს.</span><br /><em><strong><span>ფარმაკოკინეტიკა:</span></strong></em><br /><span>შეწოვა:</span><br /><span>გამოშვების ჩვეულებრივი ფორმა. ლევოდოპა და ბენსერაზიდი შეიწოვება წვრილი ნაწლავის ზემო ნაწილებში.</span><span> მადოპარის ჩვეულებრივი მიღების შემდეგ ლევოდოპას მაქსიმალური კონცენტრაცია სიხლის პლაზმაში აღინიშნება</span><span> 1 საათის შემდეგ. ლევოდოპას აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა შეადგენს 98%, რომელიც მერყეობს 74%-დან 112%-</span><span> მდე. ჩვეულებრივ მადოპარის კაფსულები და ტაბლეტები ბიოექვივალენტურია.</span><span> ლევოდოპას მაქსიმალური კონცენტარცია პლაზმაში და ლევოდოპას შეწოვის ხარისსი იზრდება დოზის</span><span> პროპორციალურად (50მგ-დან 200მგ-მდე).</span><br /><span>საკვების მიღება ამცირებს პრეპარატის შეწოვის სიჩქარეს და ხარისხს. მადოპარის დანიშვნა ჭამის შემდეგ ამცირებს</span><span> ლევოდოპას მაქსიმალურ კონცენტრაციას პლაზმაში 30%-ით და იგი მიიღწევა მოგვიანებით. შეწოვის ხარისხი</span><span> მცირდება 15%-ით.</span><span> გამოშვების დისპერგირებული ფორმა. ჯანმრთელ მოხალისეებში და პარკინსონის დაავადების მქონე პირებში</span><span> სწრაფად მოქმედი მადოპარის და ჩვეულებრივი მადოპარის ლევოდოპას ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები ემთხვევა</span><span> ერთმანეთს. დისპერგირებული ტაბლეტების შეწოვის პარამეტრები ჩვეულებრივი სამკურნალო ფორმებისაგან</span><span> განსხვავებით ერთნაირია სხვადასხვა ავადმყოფებში.</span><span> გამოშვების ფორმა აქტიური ნივთიერების კონტოლირებადი გამოთავისუფლებით.</span><span> ჰდს მადოპარს გააჩნია განსხვავებული ფარმაკოკინეტიკური თვისებები ჩვეულებრივ და დისპერგირებულ ფორმებთან</span><span> შედარებით. აქტიური ნივთიერება კუჭში თავისუფლდება ნელა. მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში 20-30%-ით</span><span>ნაკლებია, ვიდრე&nbsp; ჩვეულებრივი სამკურნალო ფორმების, და აღინიშნება მიღებიდან 3 საათის შემდეგ. კონცენტრაციის</span><span> დინამიკა პლაზმაში ხასიათდება ნახევარგამოყოფის ხანგრძლივი პერიოდით ჩვეულებრივი ფორმებისაგან</span><span> განსხვავებით, რაც მოწმობს აქტიური ნივთიერების კონტროლირებად გამოთავისუფლებას. ჰდს მადოპარის</span><span> ბიოშეღწევადობა შეადგენს 50-70% და არ არის დამოკიდებული საკვების მიღებაზე. ასევე საკვების მიღება არ</span><span> მოქმედებს ლევოდოპას მაქსიმალურ კონცენტრაციაზე, რომელიც აღინიშნება მიიღწევა მადოპარი ჰდს-ს მიღებიდან</span><span> 5 საათის შემდეგ.</span><span> <br />განაწილება</span><br /><span>ლევოდოპა გაივლის ჰეპატოენცეფალურ ბარიერს ნაჯერი ტრანსპორტული სისტემის მეშვეობით. იგი არ</span><span> უკავშირდება პლაზმის ცილებს, ხოლო განაწილების მოცულობა შეადგენს 57 ლიტრს. ფართი "კონცენტრაცია-დრო"</span><br /><span>ლევოდოპას მრუდის ქვეშ შეადგენს ზურგის ტვინის სითხეში პლაზმის შემცველობის 12%-ს.</span><span> ბენსერაზიდი არ გადის ჰემატოენცეფალურ ბარიერს. იგი გროვდება ძირითადად თირკმელებში, ფილტვებში, წვრილ</span><span> ნაწლავებში და ღვიძლში.</span><br /><span>მეტაბოლიზმი</span><br /><span>ლევოდოპა განიცდის მეტაბოლიზმს უპირატესად დეკარბოქსილირების და ო-მე თილირების და ნაკლებად</span><span> ტრანსამინირებით და ჟანგვით.</span><br /><span>არომატული ამინომჟავების დეკარბოქსილაზა გარდაქმნის ლევოდოპას დოფამინად. ამ ცვლის საბოლოო პროდუქტია</span><span> ჰომოვანილინის და დიჰიდროქსიფენილძმარმჟავები.</span><br /><span>კატექოლ-ო-მეთილ-ტრანსფერაზა იწვევს ლევოდოპას მეთილირებას 3-ო-მეთილდოპას წარმოქმნით. მისი</span><span> ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 15-17 საათს, და ავადმყოფებში, რომლებიც იღებენ მადოპარის თერაპიულ</span><span> დოზებს, ადგილი აქვს მის დაგროვებას.</span><span> ლევოდოპას პერიფერიული დეკარბოქსილირების შემცირება, თუ იგი ინიშნება ბენსერაზიდთან ერთად ხასიათდება 3-</span><span> ო-მეთილდოპას უფრო მაღალი პლაზმური კონცენტრაციებით და კატექოლამინების (დოპამინი, ნორადრენალინი) და</span><span> ფენოკარბოქსილური მჟავების (ჰომოვანილინის მჟავა, დიჰიდროფენილძმრარმჟავა) უფრო დაბალი კონცენტრაციებით.</span><span> ნაწლავების ლორწოვანში და ღვიძლში ბენსერაზიდი განიცდის ჰიდროქსილირებას სამი-ჰიდროქსიბენზილჰიდრაზინის</span><span> წარმოქმნით. ეს მეტაბოლიტი წარმოადგენს არომატული ამინომჟავების დეკარბოქსილაზას ძლიერ ინჰიბიტორს.</span><br /><span>ელიმინიცია.</span><br /><span>დეკარბოქსილაზას პერიფერიული ინჰიბირების ფონზე ლევოდოპას ნახევარ გამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1,5 საათს.</span><span>ხანდაზმულ პაციენტებში&nbsp; (65-78 წელი) პარკინსონის დაავადებით ნახევარგამოყოფის პერიოდი გრძელდება</span><span> (დაახლოვებით 25%-ით). ლევოდოპას პლაზმის კლირენსი შეადგენს 430მლ/წუთში. ბენსერაზიდი განიცდის სრულ</span><span> ელიმინაციას მეტაბოლიზმის გზით. მეტაბოლიტები ელიმინირდება ძირითადად, შარდით (64%) და ნაკლებად</span><span> განავალით (24%).</span><br /><span><strong><span><br />ჩვენება:</span></strong></span><br /><span>პარკინსონიზმი. სწრაფად მოქმედი მადოპარი _ სპეციალური სამკურნალო ფორმაა ავდმყოფებისათვის დისფაგიით და</span><span> იმ შემთხვევებში, როდესაც საჭიროა მოქმედების ადრეული დასაწყისი, ანუ ავდმყოფებში აკინეზიით დილის</span><span> საათებში და დღის მეორე ნახევარში, ასევე ავადმყოფებში "დაგვიანების" და "გათიშვის" ფენომენით. მადოპარი ჰდს</span><span> ნაჩვენებია ავადმყოფებში ლევოდოპას მოქმედების ნებისმიერი ცვალებადობის ტიპით (კერძოდ, "დოზის პიკის</span><span> დისკინეზია" და "დოზის დამთავრების ფენომენი", მაგალითად, უმოძრაობა ღამით).</span><br /><span><strong><span><br />წინააღმდეგჩვენება:</span></strong></span><br /><span>მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ;</span><br /><span>არ შეიძლება მადოპარის დანიშვნა მაო-ს არასელექტიურ ინჰიბიტორებთან. რაც შეეხება მაო-B-ს სელექტიურ</span><span> ინჰიბიტორებს, მაგალითად, სელეგილინს და მაო-A სელექტიურ ინჰიბიტორებს, მაგალითად, მოკლობედს, ისინი</span><span> წინააღმდეგნაჩვენები არ არის.</span><span> მაო-A-ს და მაო-B-ს ინჰიბიტორების კომბინირება ექვივალენტურია მაო-ს არასელექტიური დათრგუნვისა, ამიტომ</span><span> ასეთი კომბინაციის დანიშვნა ერთდროულად მადოპართან მიუღებელია.</span><span> მადოპარი არ ინიშნება ავადმყოფებში ენდოკრინული ორგანოების, ღვიძლის, თირკმელების, გულ-სისხლძარღვთა</span><br /><span>სისტემის ფუნქციის დარღვევით, ფსიქიური დაავადებების დროს ფსიქოზური კომპონენტით და დახურულკუთხოვანი</span><span> გლაუკომით.</span><span> პრეპარატი არ ინიშნება ავადმყოფებში 25 წლამდე (უნდა იყოს დასრულებული ძვლოვანი ჩონჩხის განვითარება).</span><span> მადოპარი არ ინიშნება ორსულებში ან ქალებში რეპროდუქციულ ასაკში, რომლებიც არ იყენებენ კონტრაცეპციის</span><span> სანდო მეთოდებს. თუ მადოპარის მიღების ფონზე განვითარდა ორსულობა, პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს.</span></p> <p><span><span><strong>დოზირება და მიღების წესი:</strong></span></span><br /><span>მადოპარით მკურნალობა იწყება თანდათანობით, ინდივიდუალურად შერჩეული დოზებით.</span><span> მადოპარის კაფსულებს იღებენ მთლიანად, დაუღეჭავად. ხოლო ტაბლეტები დაქუცმქცდება ყლაპვის გაადვილებისათვის.</span><br /><span>მადოპარის სწრაფად მოქმედი ტაბლეტები იხსნება 25-50მლ წყალში. ტაბლეტები იხსნება სრულად რამდენიმე</span><span> წუთში რძისფერი ხსნარის წარმოქმნით. რადგანაც სწრაფად წარმოიქმნება ნალექი, მიღების წინ აუცილებელია</span><span> ხსნარის მორევა. სწრაფად ხსნადი მადოპარის მიღება ხდება არაუგვიანეს 30 წუთისა გახსნის შემდეგ. მადოპარი</span><span> ინიშნება 30 წუთით ადრე ჭამამდე ან ჭამიდან 1 საათის შემდეგ.</span><br /><span>დოზირების სტანდარტული რეჟიმი</span><br /><span>საწყისი მკურნალობა</span><br /><span>პარკინსონის დაავადების ადრეულ სტადიაზე მადოპარით მკურნალობა იწყება 50მგ ლევოდოპა+12,5მგ ბენსერაზიდი</span><span> 3-4 ჯერ დღეში. პრეპარატის კარგი ამტანობის შემთხვევაში, დოზა თანდათანობით იზრდება ავადმყოფის რეაქციის</span><span> მიხედვით.</span><br /><span>ოპტიმალური ეფექტი აღინიშნება როგორც წესი მაშინ, როდესაც დღეღამური დოზა შეადგენს 300-800მგ</span><span> ლევოდოპა +75-200მგ ბენსერაზიდი, რომელიც ინიშნება 3 ან მეტ მიღებაზე.</span><br /><span>ოპტიმალური ეფექტის მისაღებად საჭიროა 4-6 კვირა. დღეღამური დოზის შემდგომი გაზრდა წარმოებს 1 თვის</span><span> ინტერვალით.</span><br /><span>შემანარჩუნებელი თერაპია</span><br /><span>მადოპარის საშუალო შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 125მგ-ს 3-6 ჯერ დღეში. მიღების ჯერადობა (არანაკლებ 3-</span><span> სა) და მათი განაწილება დღის განმავლობაში უნდა იძლეოდეს მაქსიმალურ ეფექტს. ეფექტის ოპტიმიზაციისათვის</span><span> შესაძლებელია ჩვეულებრივი მადოპარის შეცვლა დისპერგირებულ ან ჰდს მადოპარზე.</span><br /><span>დოზირება განსაკუთრებულ შემთხვევაში</span><br /><span>ავადმყოფებმა, რომლებიც იღებენ პარკინსონის დაავადების საწინააღმდეგო სხვა პრეპარატებს, შეიძლება მიიღონ</span><span> მადოპარიც. მხოლოდ მადოპარით მკურნალობის გაგრძელებისას და მისი თერაპიული ეფექტის გამოვლენისას</span><span> შეიძლება გახდეს საჭირო სხვა პრეპარატების დოზის შემცირება ან მათი მოხსნის აუცილებლობა.</span><br /><span>თუ ავადმყოფს დღის განმავლობაში აღენიშნება პრეპარატის მოქმედების მერყეობა "ჩართვა-გამორთვა" ფენომენის</span><span> სახით, რეკომენდებულია პრეპარატის მცირე დოზების ხშირი მიღება, ან უპირატესად _ მადოპარი ჰდს-ს დანიშვნა.</span><span> ეს პრეპარატი ინიშნება მეორე დღიდან, დილიდან. პრეპარატის დოზა და მიღების სქემა რჩება იგივე, რაც</span><span> ჩვეულებრივი მადოპარის დანიშვნის დროს.</span><br /><span>2-3 დღის შემდეგ პრეპარატის დოზა იზრდება 50%-ით. აუცილებელია ავადმყოფების გაფრთხილება იმის შესახებ,</span><span> რომ მათი მდგომარეობა შეიძლება გაუარესდეს. მადოპარი ჰდს მოქმედებს მოგვიანებით. კლინიკური ეფექტი</span><span> აღინიშნება უფრო სწრაფად, თუ დაინიშნება მადოპარი ჰდს-ი ჩვეულებრივ კაფსულებთან ერთად ან სწრაფად მოქმედ</span><span> ტაბლეტებთან. ეს განსაკუთრებით სასარგებლოა პირველი დილის დოზის დროს, რომელიც უფრო დიდია, ვიდრე</span><span> შემდგომი დოზები. მადოპარი ჰდს-ს ინდივიდუალური დოზის შერჩევა ხდება თანდათანობით, ხოლო ინტერვალი</span><span> შეცვლილ დოზებს შორის შეადგენს 2-3 დღეს. ავადმყოფებში ღამის სიმპტომატიკით დადებითი ეფექტი აღინიშნება</span><span> მადოპარი ჰდს-ს საღამოს დოზის გაზრდით 250მგ-მდე ძილის წინ.</span><br /><span>მადოპარი ჰდს-ს გამოხატული ეფექტის დროს (დისკინეზია) მიზანშეწონილია ინტერვალის გაზრდა დოზებს შორის,</span> <span>ვიდრე შემცირდეს ერთჯერადი დოზა. თუ მადოპარი ჰდს-ი არაეფექტურია დღეღამური დოზით, რომელიც</span><span> შეესაბამება ლევოდოპას 1500მგ-ს, რეკომენდებულია მკურნალობა გაგრძელდეს ჩვეულებრივი ან სწრაფად მოქმედი</span><span> მადოპარით.</span><br /><span><strong><span><br />გვერდითი მოვლენები:</span></strong></span><br /><span>ანორექსია, გულისრევა, ღებინება, დიარეა, გემოს შეგრძნების დაკარგვის და ცვლილების შემთხვევები. ეს გვერდითი</span> <span>მოვლენები ვითარდება პრეპარატის მიღების საწყის სტადიაზე, მათი თავიდან აცილება შესაძლებელია, თუ</span><span> პრეპარატი დაინიშნება ჭამის დროს ან საკვების ან წყლის საკმარი რაოდენობის დაყოლებით, ასევე დოზის</span><span> თანდათანობითი გაზრდით. იშვიათად _ კანის რეაქციები გამონაყარის და ქავილის სახით. ხანდახან _ არითმია ან</span><span> ორტოსტატური ჰიპოტონია. ორტოსტატური დარღვევები მცირდება დოზის შემცირების შემდეგ.</span><span> არსებობს მონაცემები ჰემოლიზური ანემიის, ტრანზიტორული ლეიკოპენიის და თრომბოციტოპენიის ცალკეულ</span><span> შემთხვევების შესახებ. ამიტომ, ლევოდოპას ხანგრძლივი თერაპიის დროს აუცილებელია პერიოდულად შემოწმდეს</span><span> სისხლის ფორმულა და ღვიძლის და თირკმელების ფუნქცია.</span><br /><span>მკურნალობის გვიან სტადიაზე ჩნდება უნებლიე მოძრაობები (მაგალითად, ქორეის ან ათეტოზის ტიპის). მათი</span><span>მოხსნა ან შემცირება ხდება&nbsp; პრეპარატის დოზის შემცირებით. პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენებისას მისი</span><span> თერაპიული ეფექტურობა ვარირებს. ეს გამოიხატება "გაშეშების" ეპიზოდებით, ეფექტის შემცირებით დოზის</span><span> მოქმედების პერიოდის ბოლო დროს და "ჩართვა-გამორთვის" ფენომენის შემცირებით. ამ მოვლენების მოხსნა და</span><span> შემცირება ხდება პრეპარატის დოზის დაქვეითებით ან პატარა დოზების უფრო ხშირი დანიშვნით. შემდგომში</span><span> შესაძლებელია პრეპარატის დოზის გაზრდა მკურნალობის ეფექტის გასაძლიერებლად.</span><span> ხანდაზმულ ავადმყოფებში აღინიშნება აჟიტირება, მღელვარება, უძილობა, ჰალუცინაციები, ბოდვა, დროებითი</span><span> დეზორიენტაცია. მადოპარით მკურნალობის დროს შეიძლება განვითარდეს დეპრესია, თუმცა იგი შეიძლება იყოს</span> <span>ძირითადი დაავადების გამოვლინება.</span><br /><span>ხანდახან შეიძლება განვითარდეს ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის და ტუტე ფოსფატაზას ტრანზიტორული</span><span> მომატება. მადოპარის მიღების ფონზე აღინიშნება სისხლში შარდოვანას მომატება. შეიძლება შეიცვალოს შარდის</span><span> ფერი, ჩვეულებრივ წითელ ფერამდე, რომელიც მუქდება მისი დგომის დროს.</span><span> <br /><span><strong><br />გაფრთხილება და გაფრთხილების ზომები:</strong></span></span><br /><span>ავადმყოფებში მომატებული მგრძნობელობით შესაძლებელია შესაბამისი რეაქციების განვითარება.</span><span> ავადმყოფებში ღიაკუთხოვანი გლაუკომით რეკომენდებულია თვალის შიდა წნევის რეგულარული კონტროლი,</span><span> რადგანაც თეორიულად ლევოდოპა ზრდის თვალის შიდა წნევას.</span><br /><span>მკურნალობის პერიოდში აუცილებელია ღვიძლის და სისხლის ფორმულის შემოწმება.</span><span> დიაბეტით დაავადებულ ავადმყოფებში საჭიროა შაქრის დონის შემოწმება სისხლში, რომლის ცვლილებების</span><span> მიხედვით იცვლება დიაბეტის საწინააღმდეგო პრეპარატების დოზები.</span><span> მადოპარის მიღება წყდება ქირურგიულ ჩარევამდე 12-48 საათით ადრე, ვინაიდან მადოპარი ჰალოტანით ნარკოზის</span><span> დროს იწვევს არტერიული წნევის ცვალებადობას და არითმიას. ოპერაციის შემდეგ ხდება მკურნალობის აღდგენა</span><span> საწყის დონემდე.</span><br /><span>მადოპარის მკვეთრი მოხსნა დაუშვებელია. ამან შეიძლება გამოიწვიოს "ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი"</span><span> (ტემპერატურის მომატება, კუნთების რიგიდობა, ასევე შესაძლებელია ფსიქიური ცვლილებები და </span><span>კრეატინფოსფოკინაზას მომატება სისხლის შრატში), რაც შეიძლება&nbsp; სახიფათო იყოს სიცოცხლისათვის. მისი</span><span> განვითარებისას ავადმყოფი იმყოფება ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ (აუცილებლობის შემთხვევაში ჰოსპიტალიზაცია)</span><span> და უტარდება სათანადო სიმპტომატური მკურნალობა, რაც გულისხმობს მადოპარის განმეორებით დანიშვნას</span><span> ავადმყოფის მდგომარეობის შესაბამისი შეფასების შემდეგ.</span><span> ავადმყოფები იმყოფებიან მეთვალყურეობის ქვეშ მოსალოდნელი ფსიქიური რეაქციების განვითარების გამო.</span></p> <p><span><span><strong>ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი:</strong></span></span><br /><span>მადოპარი წინააღმდეგნაჩვენებია ორსულებში და ქალებში რეპროდუქციის პერიოდში, რომლებიც არ იტარებენ</span><span> კონტრაცეპციის ადექვატურ ზომებს.</span><span> ცნობილი არ არის გადადის თუ არა ბენსერაზიდი დედის რძეში, ამიტომ მადოპარით მკურნალბის აუცილებლობის</span><span> შემთხვევაში ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს, ვინაიდან არ შეიძლება გამოირიცხოს ბავშვის ჩონჩხის არასწორი</span><span> განვითარება.</span><br /><span><strong><span><br />ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან:</span></strong></span><br /><span>ფარმაკოკინეტური ურთიერთქმედება</span><br /><span>ანტიქოლინერგული პრეპარატის სამი-ჰექსიფენიდილის მადოპართან ერთდროული დანიშვნისას მცირდება ლევოდოპას</span><span> შეწოვის სიჩქარე და არა ხარისხი. მისი ერთდროული დანიშვნა მადოპარ ჰდს-თან არ მოქმედებს ლევოდოპას</span><span> ფარმაკოკინეტიკაზე.</span><span> ანტაციდების ერთდროული დანიშვნა მადოპარ ჰდს-თან ამცირებს ლევოდოპას შეწოვის ხარისხს 32%-ით.</span><span> რკინის სულფატი ამცირებს ლევოდოპას მაქსიმალურ კონცენტრაციას პლაზმაში 30-50%-ით, ეს ცვლილებები</span><span> ზოგიერთ ავადმყოფებში კლინიკურად მნიშვნელოვანია.</span><span> მეტოკლოპრამიდი ზრდის ლევოდოპას შეწოვის სიჩქარეს. ლევოდოპა არ ამყარებს ფარმაკოკინეტურ</span><span> ურთიერთქმედებას ბრომკრიპტინთან, ამანტადინთან, სელეგილინთან და დომპერიდონთან.</span><br /><span>ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება</span><br /><span>ნეიროლეფსიური საშუალებები, ოპიატები და ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები, რომლებიც შეიცავენ რეზერპინს,</span><span> თრგუნავენ მადოპარის მოქმედებას.</span><br /><span>თუ მადოპარი ენიშნება ავადმყოფებს, რომლებიც იღებენ მაო-ს შეუქცევად ინჰიბიტორებს, მათი მიღების</span><span> შეწყვეტიდან მადოპარის მიღების დაწყებამდე უნდა გავიდეს არანაკლებ 2 კვირა. ხოლო მაო-B-ს სელექტიური</span><span> ინჰიბიტორები (მაგალითად, ლაზაბემიდი, სელეჟილინი), და მაო-A-ს სელექტიური ინჰიბიტორები (მაგალითად,</span><span> მოკლობემიდი) შეიძლება დაინიშნოს მადოპარის მკურნალობის ფონზე. ამ დროს ხდება ლევოდოპას დოზის</span><span> კორექტირება ავადმყოფის ინდივიდუალური მოთხოვნილების შესაბამისად. მაო-A-ს და მაო- B-ს ინჰიბიტორების</span><span> ერთდროული დანიშვნა ექვივალენტურია მაო-ს არასელექტიური ინჰიბიტორის დანიშვნისა, ამიტომ ასეთი</span><span> კომბინაცია არ ინიშნება მადოპართან ერთდროულად.</span><br /><span>მადოპარი არ ინიშნება ერთდროულად სიმპატომიმეტურ საშუალებებთან (მაგალითად, ადრენალინი, ნორადრენალინი,</span><span> იზოპროტერენოლი ან ამფეტამინი, რომლებიც იწვევენ სიმპატიკური ნერვული სისტემის სტიმულირებას), რადგანაც</span><span> ლევოდოპა იწვევს მათი მოქმედების პოტენცირებას. თუ მათი ერთდროული დანიშვნა აუცილებელია, უნდა</span><span> განხორციელდეს გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ფუნქციის მონიტორინგი, ხოლო აუცილებლობისას _</span><span> სიმპატომიმეტურების დოზის შემცირება.</span><br /><span>შესაძლებელია პრეპარატის კომბინირება პარკინსონის დაავადების საწინააღმდეგო სხვა საშუალებებთან</span><span> (მაგალითად, ანტიქოლინერგული საშუალებები, ამანტადინი, დოფამინის აგონისტები), რაც აძლიერებს როგორც</span><span> სასურველ, ასვე არასასურველ ეფექტებს. შესაძლებელია მადოპარის ან სხვა პრეპარატის დოზის შემცირება.</span><span> როდესაც მკურნალობას უმატებენ კატექოლ-ო-მეთილტრანსფერაზას ინჰიბიტორს, შეიძლება შემცირდეს მადოპარის</span> <span>დოზა. თუ მკურნალობა დაწყებულია მადოპარით, ანტიქოლინერგული პრეპარატები მკვეთრად არ იხსნება, ვინაიდან</span><span> ლევოდოპა არ მოქმედებს დაუყოვნებლივ.</span><br /><span>ლევოდოპამ შეიძლება იმოქმედოს კატექოლამინების, კრეატინინის, შარდოვანას და გლუკოზის ლაბორატორიული</span><span> მონაცემების შედეგებზე.</span><br /><span>ავადმყოფებში, რომლებიც იღებენ მადოპარს, კუმბსის სინჯმა შეიძლება მოგვცეს ცრუ დადებითი შედეგები.</span><span> პრეპარატის ერთდროულმა მიღებამ ცილით მდიდარ საკვებთან ერთად შეიძლება დაარღვიოს ლევოდოპას შეწოვა</span><span> კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან.</span><br /><span><strong><span><br />ჭარბი დოზირება:</span></strong></span><br /><span>ჭარბი დოზირების ყველაზე ხშირი სიმპტომებია: უნებლიე მოძრაობები, ცნობიერების დაბინდვა, უძილობა, იშვიათად</span><span> _ გულისრევა, ღებინება, ან არითმიები. ჭარბი დოზირების შემთხვევაში რეკომენდებულია დაუყოვნებლივ ჩატარდეს</span><span> კუჭის ამორეცხვა, დაკვირვება სუნთქვის და გულის ფუნქციაზე. შესაძლებელია დაინიშნოს სუნთქვითი ანალეპტიკები</span><span> და/ან ანტიარითმული პრეპარატები, ან შესაბამის შემთხვევაში ნეიროლეფსიური საშუალებები.</span><br /><span><strong><span><br />შენახვის ვადა:</span></strong></span><br /><span>3 წელი _ (კაფსულები 125მგ; 250მგ; მადოპარი ჰდს; სწრაფად მოქმედი დისპერგირებული ტაბლეტები 125მგ);</span><br /><span>4 წელი _ (ტაბლეტები 250მგ)</span><br /><span><strong><span><br />შენახვის პირობები:</span></strong></span><br /><span>არა უმეტეს 25&ordm;C.</span><br /><span>ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას</span><br /><span>დაუშვებელია ვადაგასული პრეპარატის გამოყენება.</span><br /><span><strong><span><br />შეფუთვა:</span></strong></span><br /><span>მადოპარი კაფსულები `125` 30, 100;</span><br /><span>მადიპარი კაფსულები `250` 30, 100;</span><br /><span>სწრაფად მოქმედი (დისპერგირებული)</span><br /><span>ტაბლეტები `125` 30, 100;</span><br /><span>მადოპარი ტაბლეტები`250` 100;</span><br /><span>მადოპარი კაფსულები ჰდს `125` 30, 100.</span><br /><span><strong><span><br />მწარმოებელი და მისი მისამართი:</span></strong></span><br /><span>ROCHE</span><br /><span>F. HOFFMANN-LA ROCHE LTD,</span><br /><span>BASEL, SWITZERLAND</span><br />&nbsp;</p>